Na heel wat gesprekken met Dr. Herman is de situatie wat gekalmeerd. Wij (de leerkrachten) vermoeden dat Herman wat overboord gegaan is met het idee om ons aan het werk te krijgen aangezien hij ook problemen had in het ziekenhuis. De problemen in het ziekenhuis kon hij niet direct oplossen en dat van ons wel.
Nu voor mijn collega's is het zeker gekalmeerd, maar voor mijzelf daarentegen, uffa.
In mijn laatste weekje staat toch wel heel wat op mijn agenda. Ik moet zeker nog een 2 dagen les geven in de lagere school, verder ook nog 2 kleuterscholen bezoeken en er minimaal 1 les geven om de situatie voor volgend jaar in te schatten. Ook de middelbare school staat op mijn to do lijstje. En dan mogen we zeker onze stagelessen niet vergeten.
Om even terug te blikken naar de afgelopen week. Gisteravond was er het afscheidsdiner van de dokters. Na 20 speeches van min 5 min en zelfs eentje van mijzelf hebben we voor een eerste maal in weken iets lekkers gegeten wat geen pasta was. Vandaag vertrekt iedereen uit Lalibela. De vroedvrouwen van Artevelde vertrekken naar Sekota en alle dokters vertrekken richting huis. Ik ben stiekem ook een beetje jaloers. De vermoeidheid begint er hier wat in te zitten.
Nu vandaag ga ik nog op souvenirjacht ik heb zeker nog een cadeautje nodig voor de papa.
Dikke knuffels!
vrijdag 15 mei 2015
dinsdag 12 mei 2015
Een moeilijk afscheid
De week die op maandag goed begonnen leek te zijn, bleek al snel heel wat anders dan verwacht uit te draaien. Tijdens de week hebben we heel wat praktische problemen moeten oplossen. Een zeer aangename vice directeur had ons lokaal aan een andere leerkracht gegeven waardoor we vaak geen les konden geven en dit zorgde ervoor dat heel wat studenten na de feestag van deze week dachten dat er geen lessen meer waren. Dit alles hadden we tegen het einde van de week wat uitgeklaard. Deze praktische zorgen konden dan plaats maken voor andere, onze stagebegeleider zou op Zaterdag vertrekken. Een afscheidsfeestje was dus noodzakelijk en na wat rondzoeken hadden we de perfecte bar gevonden: Torpido Tej. dit is een bar waar we kennis maakten met ongeloofelijk lekkere honingwijn (mijn persoonlijke mening, anderen deelden die niet) en de lokale schouderdanstechnieken. De volgende Dag was er het officiële afscheidsdiner met alle dokters die ook de volgende dag gingen vertrekken. En ook die avond ben ik terug afgezakt naar de lokale bar om terug die heerlijke honingwijn te drinken.
de volgende dag hebben we besloten de lokale berg nog eens te beklimmen om een bezoekje te brengen aan de markt. Letterlijk een beestenboel. ben er bijna 10 keer omvergelopen door ezels, koeien, geiten en andere beesten, om nog niet te spreken over de mensen. Het zag er letterlijk en figuurlijk zwart van het volk. Ik heb er een soort van scoutsuniformvestje gekocht en een sjaal om misschien eens naar een ceremonie te kunnen gaan. Het was echt een perfecte dag die werd afgesloten met een echt goede maaltijd' hamburger met friet.
de volgende dag was helaas een ander liedje. Herman, de hoofd dokter, had na het vertrek van Mark het idee gekregen om onze stageopdracht volledig te veranderen: avondlessen, lessen aan de kleuterschool, lagere school, middelbare school en weekendklassen. dit allemaal zonder contact op te nemen met artevelde. Ik heb geen probleem om zo wat extra bezigheden te hebben, maar de manier waarop was ons allesbehalve bevallen! En deze situatie loopt nu nog wat verder, strubbelingen met den dokter... Gelukkig is het weer wat opgeklaard.
PS. We zijn nogmaals van hotlel moeten veranderen. Het was echt geen upgrade deze keer, allesbehalve. Ze kunnen smorgens zelfs nog geen deftige koffie zetten! En het internet valt om de 2 minuten uit.
Foto's volgen. Nu eerst KOFFIE!
de volgende dag hebben we besloten de lokale berg nog eens te beklimmen om een bezoekje te brengen aan de markt. Letterlijk een beestenboel. ben er bijna 10 keer omvergelopen door ezels, koeien, geiten en andere beesten, om nog niet te spreken over de mensen. Het zag er letterlijk en figuurlijk zwart van het volk. Ik heb er een soort van scoutsuniformvestje gekocht en een sjaal om misschien eens naar een ceremonie te kunnen gaan. Het was echt een perfecte dag die werd afgesloten met een echt goede maaltijd' hamburger met friet.
de volgende dag was helaas een ander liedje. Herman, de hoofd dokter, had na het vertrek van Mark het idee gekregen om onze stageopdracht volledig te veranderen: avondlessen, lessen aan de kleuterschool, lagere school, middelbare school en weekendklassen. dit allemaal zonder contact op te nemen met artevelde. Ik heb geen probleem om zo wat extra bezigheden te hebben, maar de manier waarop was ons allesbehalve bevallen! En deze situatie loopt nu nog wat verder, strubbelingen met den dokter... Gelukkig is het weer wat opgeklaard.
PS. We zijn nogmaals van hotlel moeten veranderen. Het was echt geen upgrade deze keer, allesbehalve. Ze kunnen smorgens zelfs nog geen deftige koffie zetten! En het internet valt om de 2 minuten uit.
Foto's volgen. Nu eerst KOFFIE!
woensdag 6 mei 2015
een lang, en langer weekend
De ceremonie op St George day hebben we helaas gemist aangezien we van hotel moesten veranderen. Maar in de namiddag ben ik met enkele andere leden van het revive team nog eens langs de kerken gepasseerd. Na eerst terug dezelfde bezocht te hebben zijn we toch het pareltje van de kerken in Lalibela gepasseerd. St. George kerk. We hadden echt geluk tijdens ons bezoek. Er was bijna geen mens.
Die avond moesten we echter afscheid nemen van enkele mensen. De lekkere spaghetti en het fantastische uitzicht maakten het echt een fantastische avond.
De volgende dag ben ik met 2 nieuwe partners een 24 km uit Lalibela gereden om een paleis/kerk in een grot te bezoeken. Het doel van deze urenlange trip was de kerk, maar ik vond het landschap alleen al meer dan de moeite waard!
Diezelfde avond zijn we gaan eten in het beste lokale restaurant. Het eten is echt de moeite, maar je mag zeker niet naar de rest kijken. Vooral de toiletten zijn er verschrikkelijk.
Zo was de zondag ook snel voorbij. De maandag was er echt niets te doen. Ik ben eens langs de lagere school gelopen om daar verdere afspraken te maken en heb ook wat voor school gewerkt. Helaas ook veel gewacht. De dinsdag was het terug een nationale feestdag, met als verassing koffie! UFFA! later die dag ook een latte macchiato voorgeschoteld gekregen en ik moet zeggen, dat is toch meer mijn ding.
En vandaag rarara, weer geen les. De school heeft onze lokalen ingepalmd en onze leerlingen aan de schoolpoort tegengehouden. Wat ik vandaag dus nog zal doen is een mysterie.
Die avond moesten we echter afscheid nemen van enkele mensen. De lekkere spaghetti en het fantastische uitzicht maakten het echt een fantastische avond.
De volgende dag ben ik met 2 nieuwe partners een 24 km uit Lalibela gereden om een paleis/kerk in een grot te bezoeken. Het doel van deze urenlange trip was de kerk, maar ik vond het landschap alleen al meer dan de moeite waard!
Diezelfde avond zijn we gaan eten in het beste lokale restaurant. Het eten is echt de moeite, maar je mag zeker niet naar de rest kijken. Vooral de toiletten zijn er verschrikkelijk.
Zo was de zondag ook snel voorbij. De maandag was er echt niets te doen. Ik ben eens langs de lagere school gelopen om daar verdere afspraken te maken en heb ook wat voor school gewerkt. Helaas ook veel gewacht. De dinsdag was het terug een nationale feestdag, met als verassing koffie! UFFA! later die dag ook een latte macchiato voorgeschoteld gekregen en ik moet zeggen, dat is toch meer mijn ding.
En vandaag rarara, weer geen les. De school heeft onze lokalen ingepalmd en onze leerlingen aan de schoolpoort tegengehouden. Wat ik vandaag dus nog zal doen is een mysterie.
Abonneren op:
Posts (Atom)